شمارهٔ ۳۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دل خود میگوید که به کسی عشق ورزیده که شایستهی محبت او نیست و به او توجهی ندارد. او از عاشق درمانده خواسته است که با عقل فکر کند و دل خود را صرف کارهایی نکند که شایستهی او نیستند.
ای دل! دانی که او سزاوار تو نیستچه عشوه فروشی که خریدار تو نیست
هوش مصنوعی: ای دل! آیا میدانی که او برای تو مناسب نیست؟ چه زیبا و دلربا است، اما کسی نیست که تو را بخرد و ارزش تو را بداند.
ای عاشق درمانده! بیندیش آخردل برکاری منه که آن کار تو نیست
هوش مصنوعی: ای عاشق ناامید! کمی فکر کن و دل را در کاری که به تو مربوط نیست، مشغول نکن.