شمارهٔ ۳۲
هوش مصنوعی: این متن به بیان دشواری‌های جستجوی دانش و هدف در دنیایی می‌پردازد که عقل و دانایی در آن وجود ندارد. وقتی عقل در دسترس نیست، حتی اگر فردی تلاش کند، نتیجه‌ای جز نوحه و افسوس نخواهد داشت. به عبارتی، در این بادیه (دنیا) که عقل و آگاهی وجود ندارد، هر کوشش و جست‌وجویی بی‌فایده است و تنها می‌توان به درد و اندوه اشاره کرد.
در بادیه ای که عقل را راهی نیستگر کوه درو،سیر کند کاهی نیست
هوش مصنوعی: در بیابانی که عقل نمیتواند راهی پیدا کند، حتی اگر کوهی هم آنجا حضور داشته باشد، باز هم چیزی در آن جا معنی ندارد.
گر هیچ رونده ای طلب خواهی کردشایستهٔ این بادیه جز آهی نیست
هوش مصنوعی: اگر بخواهی در این مسیر هیچکس را جستجو کنی، تنها چیزی که شایستهٔ این راه است، یک آه است.