شمارهٔ ۳۱
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به بیان حال دل و تسلیم آن در مقابل معشوق می‌پردازد. دل هیچ تردید و نظمی در راه عشق نمی‌بیند و در پی او کاملاً خضوع و فروتنی دارد. به نوعی بیانگر آن است که در این مسیر، جز احساس از دست دادن و فرو ماندن چیزی نمی‌بیند و در نهایت، این حالت را بهترین وضعیت می‌داند.
دل در ره او تصرّف خویش ندیدیک ذرّه در آن راه پس و پیش ندید
هوش مصنوعی: دل در مسیر عشق او هیچ تسلطی بر خود نداشت و حتی یک لحظه هم نتوانست در آن راه به جلو یا عقب برگردد.
آنجا چو فروماندگی لایق بودچیزی ز فروماندگی بیش ندید
هوش مصنوعی: در آنجا که احساس ناتوانی به طور کامل وجود داشت، چیزی بیشتر از همین حس ناتوانی مشاهده نمیشد.