تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۴۵

ای گم شده از جای به صد جای پدیدپیش تو نه جان نه عقل خود رای پدید
روزی صد ره ز پای رفتم تا سرلیکن تو نه در سری نه در پای پدید