شمارهٔ ۴۴
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به زیبایی و جذابیت موی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که این مو همچون کمند (نریمی و گیرایی) او را به دام خود کشیده است. دل او به عشق معشوق گرفتار شده و احساس می‌کند که به دام او افتاده است. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که رسیدن به معشوق و درک او بسیار دشوار است، زیرا معشوق آنقدر والا و بلندمرتبه است که دست او هرگز به فتراک او نمی‌رسد.
تا زلف تو چون کمند میبینم منافتاده دلم به بند میبینم من
هوش مصنوعی: زمانی که زلفهای تو را مثل دام میبینم، دلم به اسارت و بند میافتد.
هرگز نرسد دست به فتراک توامفتراک تو بس بلند میبینم من
هوش مصنوعی: هرگز نمیتوانم به دام تو بیفتم، زیرا دام تو بسیار بلند و غیرقابل دسترس به نظر میرسد.