تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱

تیرِ طلبِ عشق، روان، می‌اندازاز زه چه کنی فرو کمان می‌انداز
گر تیر تو اکنون به هدف می‌نرسدآخر برسد تو همچنان می‌انداز