تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۴

در پرده درونِ دل ریشت بینماز پرده برون نشسته بیشت بینم
هر روز هزار بار بیشت بینمتا کی بُود آن نَفَس که خویشت بینم