شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از خداوند میخواهد که به او فرصتی برای زندگی بیشتر بدهد و در نزدیکی او قرار گیرد. او از عشق و شوقی میگوید که در دلش وجود دارد و از خداوند میخواهد که یا او را به خود نزدیک کند یا این احساس را از او دور سازد.
جانا! مددی به عمر کوتاهم دهدورم ز درت خلعتِ درگاهم ده
هوش مصنوعی: ای جان! به من کمک کن تا عمر کوتاهام را به خوبی بگذرانم. من از درگاه تو دور افتادهام، لطفاً به من لباس کرامت و عزت بده.
در مغزِ دلم نشستهای میسوزییا بیرون آی یا درون راهم ده
هوش مصنوعی: در دل من احساسی عمیق نشسته که میسوزد؛ یا از من جدا شو، یا اجازه بده که به درونم راه پیدا کنی.