شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: در این اشعار، گوینده از محبوبش میخواهد که همیشه با او باشد، حتی اگر در ظاهر دور به نظر برسد. او از درد و آرزوی بودن محبوبش سخن میگوید و میگوید که انگار جانش در آتش عشق میسوزد و در نهایت میخواهد که محبوبش در کنار او باشد.
جانا چو نه پنهان و نه پیدا باشیبا ما باشی دائم و بی ما باشی
هوش مصنوعی: عزیزم، اگر نه در خفا باشی و نه در روشنایی، دائماً با ما باش و بدون ما نباش.
تا کی سوزد ز آرزویت جانمجان بشکافم بوکه در آنجا باشی
هوش مصنوعی: تا کی جانم از آرزوی تو بسوزد؟ جانم را میشکافم تا شاید در آنجا باشی.