شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به احساسات عمیق خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که حتی اگر در دنیای بیرون هیچ کس را نشناسد، در درونش به یاد معشوقش دچار درد و حسرت است. او تاکید می‌کند که وجودش بدون معشوقش خالی و بی‌معناست و برای او بودن یا نبودن در آن مکان هیچ تفاوتی ندارد. این بیان نشان‌دهنده وابستگی عاطفی شدید شاعر به معشوقش است.
در بند نیم ز هیچ کس میدانیدر دردِ توام به صد هوس میدانی
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به احساسات عمیق خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که در هیچکس بند نیست و به نوعی آزاد است، اما در عین حال درد و رنجی را که احساس می‌کند، به خوبی میفهمد و میداند. به نظر میرسد که این درد ناشی از آرزوها و خواستههایی است که در دل دارد و این موضوع او را دچار عذاب کرده است.
گر هستم و گر نیستم آنجا که منمخالی نیم از تو یک نفس میدانی
هوش مصنوعی: اگر وجود داشته باشم یا نداشته باشم، آنجا که من هستم، از تو خالی نیستم. تو میدانی که حتی یک لحظه هم از حضورت عاری نیستم.