شمارهٔ ۵۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تنهایی و دلتنگی خود سخن میگوید. او به تلاشهای بیثمرش برای فرار از احساساتش اشاره میکند و به این میاندیشد که روزی در قیامت فرصتی خواهد داشت تا همه تجربیات و احساساتش را درباره زندگی بدون محبوبش بیان کند.
ای بس که به هر تکی دویدم بی تووی بس که زهر سویی پریدم بی تو
هوش مصنوعی: به تعداد زیادی به دنبال تو دویدهام و بارها از سویهای مختلف دور شدهام، اما همیشه بدون تو بودهام.
چون روز قیامتم شبی میبایدتا با تو بگویم آنچه دیدم بی تو
هوش مصنوعی: وقتی روز قیامت برسد، به یک شب نیاز دارم تا بتوانم با تو صحبت کنم و از آنچه بدون تو تجربه کردهام بگویم.