شمارهٔ ۶۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق صحبت می‌کند و بیان می‌کند که به واسطه عشق، در دنیای علم و دانش خواهد درخشید. او ابراز می‌کند که از شوق و عشق به معشوق، به حالت مستی رسیده و این عشق او را به مرحله‌ای از وجود و سپس به مرحله‌ای از عدم می‌رساند. در واقع، عشق او را به سوی علم و حقیقت هدایت می‌کند.
از عشقِ تو در جهان عَلَم خواهم شدوز شوق به فرق چون قلم خواهم شد
هوش مصنوعی: از محبت تو در دنیا علم و نشانی خواهم ساخت و از شوق به مانند قلم بر سر خود احساس بلند خواهیم کرد.
از عشقِ تو مست در وجود آمدهاموز شوق تو مست با عَدَم خواهم شد
هوش مصنوعی: به خاطر عشق تو به حالت نشئه و سرمستی دچار شدهام و از شادی تو به زودی به حالت نیستی و عدم خواهم رسید.