شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از غم و اندوه خود می‌گوید و به محبوبش اشاره می‌کند که اگر او غم را از دلش برکنار کند، خود غم او بیشتر می‌شود. او در نهایت بیان می‌کند که این دردناک‌تر است که در حالی که او به شدت می‌گرید، محبوبش از این زاری او بی‌خبر است و در آرامش به سر می‌برد.
گفتم که درین غمم بنگذاری توخود غم بفزودیم به سر باری تو
هوش مصنوعی: به او گفتم که اگر تو از این غم رها شوی، خود غم را بیشتر کردهای که بار سنگینی را به دوش من میگذاری.
وین از همه سخت تر که میزارم منوز زاری من فراغتی داری تو
هوش مصنوعی: این بسیار دشوار است که من به این حالت ادامه دهم و تو از نالههای من بی‌خبر و آسودهای.