شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به عشق و وابستگی شدید خود به محبوبش اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که هیچ گاه نمی‌تواند بدون محبوب زندگی کند و حتی فکر به غم و دوری او نیز او را می‌سوزاند. در واقع، وجود محبوب برای او همچون جان است و نمی‌تواند از احساساتش نسبت به او فاصله بگیرد.
هر چند نیم به هیچ رو محرم توتو جان منی چگونه گیرم کم تو
هوش مصنوعی: هرچند که به هیچ دلیلی به تو نزدیک نیستم، اما تو برای من شمع روشنی هستی. چگونه میتوانم از تو کم داشته باشم؟
زاندیشهٔ آن که فارغی از غم منمن خام طمع بسوختم از غم تو
هوش مصنوعی: از فکر کسی که از غم من بیخبر است، من با آرزوی تو در آتش غم تو سوختم.