شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از احساس غم و دل‌تنگی خود می‌گوید. او بیان می‌کند که به خاطر عشقش از خانه بیرون آمده و در راه بوی معشوق، مانند مویی رها شده، افتاده است. او در پی معشوق است، اما معشوق نسبت به او بی‌توجه است و این وضعیت برای او بسیار سنگین و دشوار شده است.
جان در غمت از خانه به کوی افتاده‌ستبر بوی تو در رهی چو موی افتاده‌ست
هوش مصنوعی: عشق تو باعث شده که جانم از خانه خارج شود و به خیابان بیفتد. بوی تو در این راه، مانند موهایی که بر زمین ریخته شده، حس و حال مرا عمیقتر کرده است.
من در طلب تو و تو از من فارغاین کار عظیم پشت و روی افتاده‌ست
هوش مصنوعی: من در جستجوی توام، ولی تو از من بیخبر هستی؛ این وضعیت نگرانکننده و مهمی است که بین ما ایجاد شده است.