شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حسرت و ناامیدی شاعر است. او به مرور زمان متوجه می‌شود که حتی با آشنا شدن با محبوبش، او همچنان برایش بیگانه‌تر می‌شود. احساس بی‌پناهی و ناتوانی در تغییر وضعیت، موضوع اصلی این ابیات است. شاعر در برابر این بیگانگی و جدایی چه می‌تواند بکند؟
چون باد ز من می‌گذری چه تْوان کردچون خاک رهم می‌سپری چه تْوان کرد
هوش مصنوعی: وقتی تو مانند باد از کنار من می‌گذری، من چه کاری از دستم برمیآید؟ و وقتی مانند خاک بر راهم قرار میگیری، چه توانایی دارم؟
هرچند که با تو آشنا می‌گردمهرروز تو بیگانه‌تری چه تْوان کرد
هوش مصنوعی: با وجود اینکه هر روز بیشتر با تو آشنا میشوم، تو همچنان برای من陌生تر میشوی؛ چه کار میتوانم بکنم؟