شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت و ویژگی‌های درونی انسان اشاره دارد. شاعر می‌گوید که ویژگی‌های اصلی و ذاتی انسان از کمی و کیفی جدا هستند و هیچ‌کس نمی‌تواند این خوی درونی را فراموش کند. در واقع، این خوی بخشی از هویت هر فرد است و نمی‌تواند با فاصله یا تفاوتی کاهش یابد.
بی پیش و پسی تو و پس و پیش تراستدوری ز کم و بیش و کم و بیش تراست
هوش مصنوعی: تو نه به گذشته وابستهای و نه به آینده، آنچه اهمیت دارد، فاصلهای است که بین کم و زیاد وجود دارد و این فاصله به تو مربوط میشود.
در خاطر هیچ کسی نیاید هرگزیک ذرّه از آن خوی که از خویش تراست
هوش مصنوعی: هیچ‌کس هرگز حتی به اندازهای هم به یاد نیاورد که بخشی از روح یا ویژگی‌های خود را که از تو سرچشمه میگیرد، به خاطر داشته باشد.