شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: این بیت بیان‌کننده این مفهوم است که هیچ کسی نشانه‌ای از معرفت و حقیقت می‌نزداید، چرا که نشانه حقیقت از ذات خود برمی‌خیزد. همچنین اشاره دارد که آن می (شراب معرفت) همیشه در ظرفی محفوظ و مهر شده است و مردم تنها می‌توانند درباره‌ی آن سخن بگویند و درک کنند.
کس از می معرفت ندادست نشانکز عین نشان بروست وز عین عیان
هوش مصنوعی: هیچکس نشانه‌ای از می عشق را نشان نداده است، زیرا آنچه در واقعیت وجود دارد، از خود حقیقت آشکارتر است.
آن می به قرابه سر به مهرست مداممردم به قرابه می برآرند زبان
هوش مصنوعی: شراب دائماً در ظرفی محفوظ و با احترام نگهداری میشود، اما مردم به اثرات آن و تأثیرش بر گفتگو و زبان خود بیشتر توجه دارند.