شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از دلتنگی و بیقراری دل سخن میگوید. او بیان میکند که دل در جستجوی خداوند، در دنیایی بیپایان سرگردان است. شاعر از دلاش میخواهد که دیگر به دنبال چیزهای بیپایه نباشد و به سوی حقیقت و آرامش راستین برود.
دل گم شد و در ره الاهی اِستاددر بادیهٔ نامتناهی اِستاد
هوش مصنوعی: دل گم شده است و در مسیر الهی ایستاده، در بیابانی بیپایان توقف کرده است.
هان ای دل بیقرار! عمری رفتیتا چند روی تو چون نخواهی اِستاد
هوش مصنوعی: ای دل بیقرار، تو چقدر زمان را بیهدف سپری کردی؟ چرا تا زمانی که روی تو را نمیخواهی، اینقدر در انتظار هستی؟