شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: این بیت بیانگر این است که نه کسی به زندگی خود اهمیت می‌دهد و نه به مرگ ابدی‌اش. شاعر به تشبیه بین انسان و مرگ می‌پردازد و می‌گوید که انسان مانند پشه‌ای ناتوان است در برابر مرگ که مانند طوفان سخت و تند است. در نهایت به این نتیجه می‌رسد که انسان هرگز نمی‌تواند مرگ را در اختیار بگیرد.
نه هیچ کسی به زندگانیش گرفتنه نیز به مرگ جاودانیش گرفت
هوش مصنوعی: نه کسی به زندگیاش اهمیت داد و نه به مرگ ابدی‌اش توجه کرد.
تو پشهٔ عاجزی و او صرصرِ تندبنشین تو که هرگز نتوانیش گرفت
هوش مصنوعی: تو موجودی ناتوان و ضعیفی هستی و او همچون طوفانی شدید و قوی است؛ بهتر است تو آرام بنشینی زیرا هیچگاه نمیتوانی با او مقابله کنی.