شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: این بیت از شعر به بیان این موضوع می‌پردازد که اگر امید به وصال محبوب به تو بسته شود، بهتر است که در عجز و ناتوانی بنشینی و از او یاری بخواهی. اشاره دارد که دست تو به جایی نمی‌رسد و باید در آغوش او آرام بگیری. در واقع، در اینجا موضوع ناچاری و وابستگی به محبوب و عدم توانایی در دستیابی به او مطرح است.
گر بندِ امیدِ وصلِ او بست ترابندیش که هیچ جای آن هست ترا
هوش مصنوعی: اگر تو به امید وصال او خود را در بند وابستگی به او گرفتار کردهای، بدان که هیچ جا برای تو در آن بند وجود ندارد.
عاجز بنشین و پای در دامن کشدر دامن او کجا رسد دست ترا
هوش مصنوعی: ناتوان باش و در دامن او بنشین، زیرا دست تو به دامن او نمی‌رسد.