شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از بی‌تفاوتی و نداشتن حیات و تعلقات سخن می‌گوید. او احساس خالی بودن را بیان می‌کند و می‌گوید نه دل و نه جان و نه تن دارد که به زندگی‌اش معنا ببخشد. همچنین به این اشاره می‌کند که از عظمت خورشید که همه چیز را می‌پرستند، حتی یک ذره هم به او نمیرسد. به طور کلی، این اشعار نشان‌دهنده‌ی ناامیدی و فقدان در زندگی شاعر است.
نه دل دارم نه جان نه تن چتوان کردنه خرقه نه لقمه نه وطن چتوان کرد
هوش مصنوعی: نه دلی دارم، نه جانی، نه بدنی که بتوانم کاری انجام دهم. نه لباس دارم، نه غذایی، نه مکانی که بخواهم در آن بمانم. این وضعیت چه چیزی را میتواند تغییر دهد؟
از خورشیدی کزو همه کون پرستیک ذرّه نمیرسد به من چتوان کرد
هوش مصنوعی: از خورشید، که همه موجودات به آن عشق میورزند و به او اعتقاد دارند، یک ذره هم به من نمیرسد. با این حال، چه کاری میتوانم انجام دهم؟