شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از عشق و longing (آرزوی عمیق) به معشوق سخن می‌گوید. دل به شدت اشتیاق دارد و مانند شمعی می‌سوزد. معشوق، که به زیبایی یک ماه تشبیه شده، در لحظه‌ای ناگهانی ظاهر می‌شود، اما هیچ‌کس قادر به رسیدن به او نیست. این ابیات حالتی از عشق عمیق و دردناکی را به تصویر می‌کشند.
دل در طلبش بجان گرفتار آمدجان نیز چو شمع عاشق زار آمد
هوش مصنوعی: دل به خاطر جستجوی او به شدت دچار درد و رنج شده است و جان هم مانند شمعی که در عشق می‌سوزد، در حال سوختن و شاهدی از عشق است.
کس ره نبرد بدو که آن ماه دو کونآن لحظه نهان شد که پدیدار آمد
هوش مصنوعی: هیچ‌کس نتوانست به او نزدیک شود، چرا که آن ماه زیبای جهان در لحظه‌ای پنهان شد که ظاهر گشت.