تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۳۷

کو کس که چو بوده گشت نابوده نشدوز آسِ سپهرِ سرنگون سوده نشد
بس کس که خیال چرخ پیمود و بسیتا جمله فرو شدند و فرسوده نشد