شمارهٔ ۷۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احساس درد و longing خود از جدایی و فراق از محبوب اشاره می‌کند. او می‌گوید که چون راهی برای پایان دادن به این جدایی نیست، نمی‌داند چگونه باید گره این فراق را باز کند. همچنین، او از وضعیت خود به عنوان یک کودک شیرخواره یاد می‌کند که از پستان جدا شده و در جست‌وجوی آرامش و عشق است. احساس ناامیدی و ضعف از جدایی در این شعر به وضوح قابل مشاهده است.
چون نیست ره هجرِ ترا پایان بازپس چون بگشایم گرهِ هجران باز
هوش مصنوعی: وقتی راه جدایی تو پایانی ندارد، پس چطور میتوانم گره جدایی را باز کنم؟
تا کی باشم فتاده از جانان بازچون کودک شیرخواره از پستان باز
هوش مصنوعی: چقدر باید مانند یک کودک شیرخواره که از پستان باز شده است، از محبوبم دور بمانم؟