شمارهٔ ۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از درد و رنجی که احساس می‌کند سخن می‌گوید. او می‌گوید که با وجود تمام احساساتی که در دل دارد و دردهایی که متحمل می‌شود، تلاش کردن برای بیان این احساسات یا تاثیر گذاشتن بر کسی بی‌فایده است. دل سرد او مانند آهنی بی‌احساس است و هر چه کوششی کند، نتیجه‌ای نخواهد داشت.
تاکی نفسی از سر صد درد زدنخونابهٔ اشک بر رخ زرد زدن
هوش مصنوعی: تا کی باید با این همه درد و رنج زندگی کرد و اشکهای حسرت را بر روی صورتم بریزم؟
چون هست دل چو آهنت بر من سردبیهوده بود بر آهن سرد زدن
هوش مصنوعی: وقتی که دل تو بی‌احساس و سرد است، کوشش برای تاثیری بر آن بی‌فایده است؛ مثل اینکه بخواهی بر آهن سرد ضربه بزنی.