شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: این ابیات به بیان احساسات عمیق و دردناک ناشی از جدایی و دلتنگی می‌پردازند. شاعر از تجربه‌ی سخت و غم‌انگیز جدایی صحبت می‌کند و به یادآوری خاطرات شیرین و تلخ می‌پردازد. او به نوعی ناامیدی و حسرت اشاره می‌کند که ناشی از بازی‌های محبت و رفتارهای دلخوش‌کننده است. در نهایت، او از این که همه‌ی شیر دلی که داشت به باد رفته، سخن می‌گوید.
ناکرده به پرِّ پشهای دمسازیچندیم به پای پیلِ هجر اندازی
هوش مصنوعی: ما بدون آنکه کاری کرده باشیم، بر مشکلاتی که با دلتنگی و دوری از معشوق همراه است غلبه میکنیم و بار سنگین این جدایی را به دوش میکشیم.
هر شیر دلی که داشتم باد ببرداز بس که بدیدم از تو روبه بازی
هوش مصنوعی: هر دل شجاعی که داشتم، به خاطر تحمل بدیهایی که از تو دیدهام، همچون بادی از بین میرود.