تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۴۳

در راه فکندهای مرا در تک و تازگه شیب نهی پیش من و گاه فراز
هر لحظه مرا به شیوهای میاندازمگذار که یک نفس به خویش آیم باز