شمارهٔ ۴۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی اندوه ناشی از عشق است. شاعر بیان می‌کند که در عشق معشوق، دلش پر از غم و خالی از امید است و هر زمان که معشوق در کنار دل او باشد، این درد و رنج به شدت احساس می‌شود و او نمی‌تواند دل را از این غم جدا کند. در واقع، عشق باعث شده که شاعر در وضعیت دشواری قرار گیرد.
ای در غم عشق تو رهی نیست شدهدل پر غم تو دست تهی نیست شده
هوش مصنوعی: ای معشوق، در درد و غم عشق تو، هیچ راهی برای رهایی وجود ندارد و دل من از شدت اندوه پر شده و هیچ چیزی برای تسکین این درد در دست ندارم.
هرگاه که درکنار دل بنشینیدل را ز میان برون نهی نیست شده
هوش مصنوعی: هر زمان که در کنار دل نشستهای، دل را از درون خود خارج میکنی و در واقع آن را به نمایش میگذاری.