تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۵۰

شرطست ز تو بی سر و بی پا که رومفرض است دراندوهِ تو تنها که روم
گفتم بگریزم از تو جایی دیگرخود جای گرفتهای تو هرجا که روم