شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و درد ناشی از آن است. شاعر بیان می‌کند که عشق معشوق به شدت بر جان او تاثیر گذاشته و او درمانی برای این درد نمی‌یابد. همچنین اشاره می‌کند که در عشق، چنان دردهایی دارد که حتی یک ذره افزایش آنها را نیز تحمل می‌کند. به طور کلی، شعر نشان‌دهنده‌ی عمیق بودن عشق و رنج‌هایی است که در پی آن می‌آید.
با جان چه کنم که عشق تو جانم بسدرمان چکنم درد تو درمانم بس
هوش مصنوعی: من با جانم چه کنم که عشق تو باعث شده جانم پر از درد باشد، و هیچ درمانی برای این درد نداشتهام.
در عشق تو، صد هزار دردست مرایک ذرّه گر افزون کنیم آنم بس
هوش مصنوعی: در عشق تو، هزاران درد و رنج دارم و اگر یک لحظه هم بر آنها افزوده شود، برایم قابل تحمل است.