شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت از غم عشق و دل تنگی خود سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که هر شب که معشوقش را نمی‌بیند، احساس دل‌تنگی و ناراحتی می‌کند. با وجود اینکه او در غم معشوقش زندگی می‌کند، اما از شادمانی او هم بی‌نصیب نیست و تمام احساساتش به حالت غم و شادی او وابسته است.
هر شب که نیاوری شبیخون غمتبنشینم و خوش همی خورم خون غمت
هوش مصنوعی: هر شب که غم تو را یاد نکنم، راحت مینشینم و از درد و غم تو لذت میبرم.
تو شادبزی که در هوای غم توکاری دگرم نماند بیرون غمت
هوش مصنوعی: تو در شادی زندگی میکنی، ولی من از شدت غم تو، دیگر کاری از دستم برنمیآید و نمیتوانم از غم تو دور شوم.