تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۲۲

چندان که دلم سوی تو بشتابد بازهر دم کاری دگر بر او تابد باز
من گم شدهام، تو گم نیی زانکه دلمدر هر چه نگه کند ترا یابد باز