شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق صحبت میکند و آن را از آغاز تا پایان جهان میبیند. او عشق را در سایهای از علم و عمل مییابد و به این نتیجه میرسد که هر نوع مشکلی که در دنیا وجود دارد، در نقطهای از عشق قابل حل است.
عشقت ز ابد تا به ازل میبینمیک سایهٔ او علم و عمل میبینم
هوش مصنوعی: عشق تو را از آغاز تا پایان میبینم؛ سایهای از وجود تو را در علم و کار مشاهده میکنم.
هر اشکالی که در همه عالم هستدر نقطهٔ شین عشق حل میبینم
هوش مصنوعی: هر نقص و اشکالی که در تمام جهان وجود دارد، در نقطهٔ عشق به خوبی حل و فصل شده و ناپدید میشود.