شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر حالتی از غیبت و دوری از محبوب است. شاعر از فقدان نشانه‌ها و اثرات محبوب سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که حتی در غیاب، وجود او در دل و جان باقی است. به عبارتی، عشق و وابستگی به محبوب، انسان را از تأثیر او خالی نمی‌کند و او همیشه در یاد و دل وجود دارد.
ای بی سر و بن گشته جهانی از تونامانده سالم دل و جانی از تو
هوش مصنوعی: ای کسی که بدون سر و سامان شدهای، جهانی به خاطر تو ویران است؛ و کسی در دل و جان خود سالم نمانده که از تو بیخبر باشد.
گرچه نتوان یافت نشانی از توغایب نتوان بود زمانی از تو
هوش مصنوعی: با اینکه نمیتوان نشانهای از تو پیدا کرد، اما نمیتوان مدتی بدون یاد تو بود.