شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به شخصی میگوید که نباید به دنبال ذلت و خواری برود و باید با سرافرازی زندگی کند. او اشاره میکند که این شخص همیشه باید در کنار او باشد و از او دور نشود، چون او سایهاش است و هر جا که برود، باید او هم با امنیت دنبال او بیاید.
دوش آمد و گفت: گِردِ اِعزاز مگردخواری طلب و دگر سرافراز مگرد
هوش مصنوعی: دیروز شخصی آمد و گفت: دور بر خویش حرمت و شرف را نگردان و از ذلت دوریکن، دیگر سرافراز و محترم باش.
میدان که تو سایهٔ منی خوش میباشهرجا که روم از پی من باز مگرد
هوش مصنوعی: میدانم که تو همیشه در کنار من هستی، پس در هر جایی که بروم خوشحال باش و به دنبال من برنگرد.