شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به بیان حال دل می‌پردازد و می‌گوید که دل ضعیف و عاجز نمی‌تواند از محبوب خود جدا شود. او تأکید می‌کند که دل در حافظه محبوب خود آشیان دارد و هیچ‌گاه نمی‌تواند از آن جدا شود، چون تمام جهان را در آغوش او حس می‌کند. به این ترتیب، جدایی از محبوب برای دل ممکن نیست.
دوش آمد و گفت: مرغِ دل عاجز نیستدر پرده بدارش که جز او را عزّ نیست
هوش مصنوعی: دیشب آمد و گفت: دل من نمی‌تواند در پنهان بماند، زیرا جز او کسی را منزّه و محترم نمیداند.
چون هر دو جهان به زیر پر دارد دلبیرون شدنش ز آشیان هرگز نیست
هوش مصنوعی: وقتی که دل زیر سایه پر محبت خداوند است، هرگز نمی‌تواند از خانه و جایگاه خود خارج شود.