تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۲

دوش آمد و گفت: بی یقین مینرسیگاهی ز فلک گه ز زمین مینرسی
ساکن شو و تن فرو ده و خوش دل باشماییم همه به جز چنین مینرسی