شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نوعی دوستی و رفاقت دعوت می‌کند. او می‌گوید که اگر رابطه با خویش (خود) خوب نیست و انسان از خود راضی نیست، بهتر است لحظه‌ای از خود فاصله بگیرد و با او (شاعر) باشد. به عبارت دیگر، از تاریکی‌ها و جنبه‌های منفی خود دور شود و به روشنایی و دوستی روی آورد.
دوش آمد و گفت: خویش را دشمن باشدر تیرگی اوفتادهٔ روشن باش
هوش مصنوعی: شب گذشته کسی آمد و گفت: در سختیها و مشکلات، به خودت به عنوان یک دشمن نگاه کن و سعی کن در تاریکی‌ها، روشن و امیدوار باقی بمانی.
از خویش چو خشنود نبودی نفسیبیخویشتن آی و یک دمی با من باش
هوش مصنوعی: اگر از خود راضی نیستی، لحظاتی از خود دور شو و با من باش.