تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۲۰

دوش آمد و گفت: کارِ ما خواهی کردجان نعره زنان نثار ما خواهی کرد
ور این نکنی نه صبر داری تو نه دلمسکین تو گر انتظارِ ما خواهی کرد