شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: این شعر به حالتی از ناامیدی و دلشکستگی اشاره دارد. شاعر در دی ماه احساس تنهایی و رنج میکند و صدای فریادش در همه جا شنیده میشود. او به دنبال تسلی و آرامش است، اما همچنان درد و فریادش وجود دارد.
دی میشد و دل رها نمیکرد به کسبرخاسته صد فغان هر گوشه که بس
هوش مصنوعی: در هنگام گذر از می، دل نمیخواست به کسی وابسته شود و در هر گوشه صدای آه و نالهای بلند بود که از غم و فراق حکایت میکرد.
امروز همی آمد و هر ذرّه که هستفریاد همی کرد که فریادم رس
هوش مصنوعی: امروز به هر کجا که مینگرم، همه جا صدای بلندی میزند که فریاد من به گوش همه رسیده است.