تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۲۹

دوش آمد و گفت: مردمِ دوراندیشاز خویش به جز هیچ نیابد کم و بیش
می بر نتوان گرفت این پرده ز پیشگر برگیرم ز خویش من مانم و خویش