شمارهٔ ۳۲
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از حالتی مستی و سرخوشی صحبت می‌کند که به واسطهٔ آمدن معشوق به وجود آمده است. او به وضوح احساس می‌کند که حضور معشوق چقدر روحش را شاداب کرده و در مقایسه با حالتی که بدون او در آتش حسرت می‌سوزد، به روشنی تصویر می‌کند که چطور آن روحیهٔ خوشایند و نشاط‌آور معشوق، مانند بادی خنک و مطبوع، بر او تاثیر گذاشته است.
امشب بَرِ ما مست که آورد تراوز پرده بدین دست که آورد ترا
هوش مصنوعی: امشب کسی که مست است، تو را به نزد ما میآورد و با دستی که از پرده پردهدار برداشته، تو را به اینجا میآورد.
نزدیکِ کسی که بی تو بر آتش بودچون باد نمیجست که آورد ترا
هوش مصنوعی: کسی که بدون تو در آتش عشق می‌سوزد، به اندازهی یک نسیم هم به سوی تو نمیآید.