تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۱

ای پیش تو سرو و ماه پیوسته رهیبا قد چو سرو و با رخ همچو مهی
مه چهره و سرو قد بسی هست ولیکتابندهتر است ماه بر سروِ سهی