شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از زیبایی و جذابیت زلف معشوقه‌اش سخن می‌گوید. او توصیف می‌کند که چگونه با دیدن آن زلف مشوش و چهره داغ‌دار معشوقش، دلش در حال کشمکش و تضاد احساسات است. همچنین، از فاصله دور، چهره او را به مانند آتش می‌بیند که جذاب و سوزان است. این احساسات به نوعی از عشق و اشتیاق عمیق او به معشوق حکایت دارد.
تا حلقهٔ آن زلف مشوّش دیدمدل را به میانه در کشاکش دیدم
هوش مصنوعی: زمانی که آن حلقهٔ موهای در هم پیچیده را دیدم، قلبم را در میانهٔ یک کشمکش احساس کردم.
تا روی چوآتش تودیدم از دوردور از رویت به چشم آتش دیدم
هوش مصنوعی: من از دور چهرهای را دیدم که مانند آتش میدرخشید و این تصویر باعث شد که حس شگفتانگیزی در من ایجاد شود.