تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۲۷

عشق رخ تو که کیمیای خطرستاز یک جو او دو کون زیر و زبرست
چون سرپیچم از تو چو هر روز مراهمچون رخ تو، عشق رخت، تازهترست