شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از احساس ترس و نگرانی‌اش صحبت می‌کند. او گاهی از زیبایی و جذابیت موی سیاه معشوقش می‌ترسد و گاهی از آرامش و سرپوشی که بر سر دارد. همچنین، او به قول معشوق اشاره می‌کند که گفته است شبانه به دیدنش خواهد آمد و از درخشندگی چهره‌اش شگفت‌زده و نگران است. این احساسات نشان‌دهنده‌ی عشق و دلهره‌ی اوست.
گاهی ز سرِ زلفِ سیاهت ترسمگاهی ز کمین گاهِ کلاهت ترسم
هوش مصنوعی: گاهی از زیبایی بسیار موهای سیاه تو میترسم و گاهی از نقشه و تدبیر پنهانی که در زیر کلاهت پنهان کردهای.
گفتی: «به نهان بر تو آیم، یک شب»از روشنی روی چو ماهت ترسم
هوش مصنوعی: تو فرمودی که یک شب به پنهانی به سراغت میآیم، اما از نور چهرهات که مثل ماه میدرخشد، میترسم.