شمارهٔ ۳۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره میکند. او با دلباختگی میگوید که بدون لبهای شیرین و چهرهی دلربای معشوق، زندگیاش سخت و دشوار است. در آخر نیز تأکید میکند که برای دیدن زیباییهای جهان، فقط با وجود معشوق میتوان به لذتی دست یافت که ارزشمند است.
بی لعلِ لبش شکرستان میچکنمبی ماهِ رخش زحمتِ جان میچکنم
هوش مصنوعی: من بدون لبان شیرین او همچون شکرستانی شاداب زندگی میکنم و بدون ماه چهرهاش، دشواریهای جان را تحمل میکنم.
گویند: «جهان بر رخِ او باید دید»گر پیش آید رخش جهان میچکنم
هوش مصنوعی: میگویند: «جهان باید در زیبایی او دیده شود» اگر چهرهاش نمایان شود، من همه چیز را رها میکنم.