شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: در این شعر شاعر به دشواری دیدن معشوق و محبوبش اشاره می‌کند. او می‌گوید وقتی نتوانی زیبایی معشوق را ببینی، دیگر از هیچ نشانه‌ای از او خبری نیست. او به این نتیجه می‌رسد که معشوق مانند نور چشم است و هنگامی که برود، دیگر هیچ نشانه‌ای از جهان بعد باقی نخواهد ماند.
آن روز که روی دلستان نتوان دیداز بینایی نام ونشان نتوان دید
هوش مصنوعی: در آن روزی که نتوان به چهره محبوب نگاه کرد و از زیبا رویی او اثری نباشد، هرگز خبری از عشق و زیبایی نخواهد بود.
او مردم چشم ماست چون میبرودشک نیست که بعد ازین جهان نتوان دید
هوش مصنوعی: او برای ما مانند یک نور در زندگیمان است و هنگامی که میرود، هیچ تردیدی نیست که دیگر نمیتوانیم مثل قبل او را در این دنیا ببینیم.