شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و حالت‌های ناشی از آن اشاره دارد. شرط عشق این است که انسان مانند شمع بسوزد و به خاطر محبوب خود از خود گذشتگی کند. عشق به معشوق موجب گرما و انرژی در دل می‌شود و زلف معشوق می‌تواند انسان را مجنون و دیوانه کند. در واقع، شاعر از زیبایی عشق و دوندگی‌اش سخن می‌گوید.
شرطِ رَهِ عشق چیست، درخون گشتنهمچون شمعی به فرق بیرون گشتن
هوش مصنوعی: برای رسیدن به عشق، لازم است که مانند شمعی بسوزیم و جانمان را فدای آن کنیم. این سختی و فداکاری، بخش ضروری این مسیر است.
از مشعلهٔ روی تو دلگرم شدنوز سلسلهٔ زلفِ تو مجنون گشتن
هوش مصنوعی: از نور و زیبایی چهرهات دلگرم میشوم و از پیچ و تاب موی تو دیوانه میشوم.